Vacature als bestuurder! Onbezoldigd

Ben jij op zoek naar:

• Een mooie uitdaging binnen je vakgebied?
• Een zinvolle leerzame tijdsbesteding in een maatschappelijk relevante organisatie?
• Een kans om bestuurslid te zijn van een innovatieve non-profit organisatie?

Dan zou jij onze nieuwe collega kunnen worden!

Wie zijn wij?

De Vereniging Schoonmaak Research (VSR) is het onafhankelijke platform voor professioneel schoonmaken. Als kennisinstituut voor alle marktpartijen op het gebied van schoonmaakonderhoud, streeft VSR al meer dan 40 jaar naar objectivering en professionalisering van het schoonmaak vak door middel van onderzoek, voorlichting en opleiding.
De vereniging is een dwarsdoorsnede van de totale schoonmaakbranche. Zowel opdrachtgevers als schoonmaakbedrijven, leveranciers van schoonmaakapparatuur en -middelen, adviesbureaus en onderwijsinstellingen zijn leden van VSR. De aangesloten organisaties hebben direct toegang tot de studies en onderzoeken van VSR op het gebied van schoonmaakmethoden en -technieken, kwaliteitsmeetsystemen en het functioneren van mensen, organisaties en markten binnen de schoonmaakdienstverlening.

“De schoonmaakbranche is enorm in beweging. Van robotisering, digitalisering tot uitdagingen in de arbeidsmarkt. In het bestuur van VSR bespreken we laagdrempelig welke rol VSR kan spelen vanuit kennis en onderzoek in de facilitaire markt, in het bijzonder schoonmaak”, aldus voorzitter a.i. Diane van Dijk.

Denk jij hier een aanvulling op te zijn? Reageer dan meteen!

Wie zoeken wij?

Om ons 4-hoofdig bestuur te versterken zijn wij op zoek naar een betrokken bestuurslid. Bij voorkeur heeft onze nieuwe collega ervaring in facilitair management, bij voorkeur als opdrachtgever/uitbesteder van schoonmaak of als verantwoordelijke bij een groter schoonmaakbedrijf (bij voorkeur HR). In ieder geval heeft onze nieuwe collega:

• een motiverende houding
• affiniteit met schoonmaakdienstverlening
• een onafhankelijke manier van denken en werken en staat hij/zij achter het beleid van de vereniging
• een helder beeld van de branche en de activiteiten van VSR
• de capaciteit om goede contacten te onderhouden met de leden
• een brede maatschappelijke ontwikkeling
• het vermogen om goed dossierkennis op te bouwen
• een heldere visie op relevante ontwikkelingen
• de capaciteit om voor zijn/haar portefeuille mee te werken aan het maken van een beleidsplan
• de capaciteit om commissievergaderingen te leiden

Wat verwachten wij van onze nieuwe collega?

• Aantoonbaar in de gelegenheid voldoende tijd vrij te maken (maximaal een dagdeel per maand)
• Flexibel beschikbaar
• Aanwezigheid bij de vijf geplande bestuursvergaderingen die in Tilburg plaatsvinden.
• Verantwoordelijk voor een bestuursportefeuille
• Verantwoordelijk voor mede-opstellen en opvolging beleidsplan
• Uitdragen meerwaarde VSR
• Voorzitten commissie- / werkgroep- / projectgroep-vergaderingen

Wat bieden wij?

• Een leuke enthousiaste groep mensen om mee samen te werken
• Invloed binnen de schoonmaakbranche
• Bestuurlijke ervaring in een non-profit organisatie
• Goede inhoudelijke begeleiding
• Netwerkkansen

Reageren en meer informatie:

Stuur jouw aanmeldbrief en CV naar ons via deze link.
Voor aanvullende informatie en vragen, kun je contact opnemen met ons secretariaat.

Bron: VSR

Al ruim 100.000 bedrijven en ondernemers hebben dankzij de workshops van de Google Digitale Werkplaats hun digitale vaardigheden verbeterd. De Digitale Werkplaats is ‘on tour’ en rijdt de komende weken door het land. Je kunt instappen om verschillende interessante workshops te volgen. Mis deze unieke kans niet en kom langs. Dat kan op donderdag 13 december bij het Van Spaendonck Ondernemingshuis. Je kunt kiezen uit bijvoorbeeld de eerste stappen online zetten, tot hoe profileer ik me als persoon, ondernemer of zzp-er, tot hoe kan ik groeien dankzij zoekmachineoptimalisatie.
Kijk voor het hele programma en de locaties bij jou in de buurt op digitale werkplaats. Deelname is gratis. Scroll op de inlogpagina naar beneden om bij donderdag 13 december te komen en meld je aan!

Bron: VSR

Het FM Marktonderzoek geeft het werkveld inzicht in de omvang van de Nederlandse facility management en brengt daarnaast ook de relevante trends en ontwikkelingen in beeld. De tweejaarlijkse publicatie is daarmee een must voor iedereen die met het facilitaire werkveld in aanraking komt. Het FM Marktonderzoek 2019 beweegt ook zelf nadrukkelijk mee met alle nieuwe ontwikkelingen, waardoor deze samen met nieuwe thema’s zowel in de opzet, inhoud en vormgeving van het onderzoek een duidelijke plek vinden.

Ga naar de vragenlijst:
Klik hier om naar de vragenlijst te gaan.

Artikel op website FMN:
Klik hier voor het gehele artikel op de websit van FMN.

Bron: FMN

Op vrijdag 9 november 2018 organiseren Appeldoorn Tendermanagement en Wissenraet Van Spaendonck de ontbijtsessie Aanbesteden kan beter. Het event vindt plaats in het Muntgebouw Utrecht. U bent van harte uitgenodigd voor deze ochtend!

Drie experts vertellen hoe u door een andere benadering de voordelen van een aanbesteding gaat zien. U krijgt tools om de aanpak van een aanbesteding te verbeteren en verfrissen.

Wij ontvangen u deze ochtend graag om 08.15 uur met een ontbijt en om 10.30 uur worden de workskhops afgesloten. Meer details over de sprekers en de inhoud van de workshops treft u aan in het programma.

Aanmelden
De kosten bedragen € 125,- per persoon excl. BTW en registratiekosten. Graag vernemen wij voor 1 november a.s. of u komt. Aanmelden kan via de event website.
Wissenraet Van Spaendonck en Appeldoorn Tendermanagement heten u op 9 november a.s. van harte welkom!

Bron:
Carmen de Jonge, Wissenraet Van Spaendonck
Rikie de Veer, Appeldoorn Tendermanagement

De brochure kan worden gebruikt bij zakelijke contacten in de schoonmaakbranche, bijvoorbeeld richting opdrachtgevers omdat het VSR-Kwaliteitsmeetsysteem een hulpmiddel is om het contact tussen opdrachtgever en schoonmaakdienst in alle redelijkheid te laten verlopen, door de objectieve informatie over de reinheidsgraad van het gebouw.

De brochure is hier beschikbaar via de website van VSR onder het “kernthema Kwaliteitszorg” / downloads.

Bron: VSR

Na de herziening door VSR van versie 2 van haar KwaliteitsMeetSysteem (VSR-KMS) in 2013 is na enig ‘bijvijlen’ aan de tekst de formele herziening van de NEN 2075 ingezet en onlangs afgerond. Met het systeem van NEN 2075 wordt de uitgevoerde kwaliteit vergeleken met de voorgeschreven kwaliteit. Het principe van het systeem berust op visuele beoordeling van de mate van afwezigheid van verstoringen. Aan de hand van steekproeven worden de elementen beoordeeld.

Deze norm is van toepassing op de schoonmaakkwaliteit binnen alle soorten locaties. Aan de hand van opgenomen normatieve beoordelingshandleiding kunnen elementen objectief gecontroleerd worden. Voor locaties die niet in deze norm zijn gespecificeerd, kunnen andere of aanvullende beoordelingscriteria noodzakelijk zijn.
De norm is zowel toepasbaar op inspanningsgerichte contracten als op resultaatgespecificeerde contracten.

Bron: VSR

Tot hij als jonge man in Marokko wordt opgepakt wegens vermeende betrokkenheid bij drugshandel. Oubelkas komt in de cel en zal daar – volkomen onschuldig – in vier verschillende gevangenissen nog vijf jaar blijven. Ook nadat een advocaat in Nederland vaststelt dat hij ‘nog niet eens een bekeuring verdient’ en het Ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt dat hij onterecht is veroordeeld.
Het is VSR weer gelukt een bijzondere spreker te regelen voor de Zomerborrel, dit keer in The Green Village in Nieuwegein. Een boerderijachtige locatie omgeven door een weelderige tuin. Een oase in het volgebouwde industrieterrein. De middag is warm en zonnig en buiten klinken de glazen die worden klaargezet terwijl Oubelkas binnen zijn verhaal vertelt.

Foto’s
Klik hier voor het fotoverslag.

Film
Klik hier voor de film van de Zomerborrel.

Het verhaal van Joseph Oubelkas
‘Ik was 23 en IT was booming. Ik had een eigen onderneming en een van mijn opdrachtgevers vroeg of ik enige tijd in Marokko wilde werken. Ik had een eigen auto, schudde de handen van directeuren en koppelde hierover terug naar mijn opdrachtgever. Tot ik bij een van onze klanten aankwam en overal zwaarbewapende politie en douane stond.
‘Ik zwaaide naar een douanier vroeg wat er aan de hand was. Hij nam mij mee naar een busje op het terrein. Daarin lag 8000 kilo drugs, bleek later. Zo dat is veel, zei ik nog. De douanier vroeg mijn paspoort, en later: of ik even mee ging naar het bureau om wat vragen te beantwoorden.’

10 jaar cel
‘Toen mij werd gevraagd mijn veters en riem af te doen, besefte ik dat er iets mis was. En in plaats van Kerst thuis in Nederland te vieren zat ik in de cel. De reden: in mijn paspoort stonden volgens hen 22 inreisstempels en 17 uitreisstempels. Bewijs dat ik vaker via smokkelroutes een land had verlaten.’
Het ongelofelijke gebeurt: op basis hiervan veroordeelt de rechter hem tot 10 jaar cel. ‘Bedenk u’, betrekt Oubelkas de zaal, ‘dat u hier wegloopt, dat u wordt opgewacht en meegenomen en dat u te horen krijgt: u komt niet meer thuis tot 2028. U mag geen afscheid nemen en niets meenemen. Die sprong kunnen wij in ons hoofd niet maken. En je gaat echt niet zomaar mee. Ik schopte, huilde en schreeuwde. Ik viel in een ravijn van intens verdriet en bleef maar vallen.’

Sardine-in-blik-principe
Later blijkt: in zijn paspoort staan 11 inreisstempels, en 10 uitreisstempels. Even is hij hoopvol maar dan hoort Oubelkas dat de rechter toch vindt dat hij het heeft gedaan. En dit is de – na zijn eerste veroordeling – een tweede immens grote klap. ‘Toen ik die had verwerkt, kwam een keerpunt. Ik dacht: ‘Ze kunnen mijn lichaam opsluiten maar mijn geest zal vrij zijn als een vogel.’’
In een overvolle gevangenis, met tientallen gevangenen in een cel, zoekt de jonge ondernemer een overlevingsstrategie. ‘De cel was ingedeeld volgens het sardine-in-blik-principe. De ene gevangene lag met zijn voeten bij het hoofd van de ander en dat om en om. Dan past er een maximaal aantal mensen in.’

Brieven van zijn moeder
Hij ziet geweld, er is slechts één toilet – een gat in de vloer – en twee keer per dag krijgt hij in zijn plastic bakje een kwak gele, groene of witte drab met een stuk oud brood. Tegelijkertijd vindt hij troost in brieven en kaarten. Vooral in de brieven van zijn moeder: ‘Focus’, schrijft zij. ‘Vindt een doel.’ ‘Zorg goed voor jezelf.’ ‘Ooit ben je weer bij ons.’
Oubelkas houdt zichzelf bij de les. Hij besluit de gevangenis niet te verlaten zonder zijn eigen tanden. Hij poetst iedere dag drie keer. Hij biedt hulp aan in het winkeltje, leert Marokkaans van zijn medegevangenen – want dat sprak hij niet, kan daarna Engelse les geven en mag later een stuk tuin verzorgen (waar hij met zaadjes van zijn moeder in stil protest de rood-wit-blauwe vlag van bloemen zaait). De situatie in zijn cel verandert niet.

Wie zit er op mij te wachten?
Tot Marokko hem in 2009 uitlevert aan Nederland, om de rest van zijn straf uit te zitten. Eenmaal in Nederland komt hij direct vrij. Natuurlijk is er euforie, maar na een paar maanden komt de wanhoop: wat moet ik gaan doen? Wie zit er op mij te wachten? Ook deze worsteling komt hij door. Hij schrijft een boek – 400 brieven van mijn moeder – en inspireert elke week tientallen mensen met zijn verhaal; studenten, werknemers, ondernemers en zelfs complete elftallen van grote voetbalclubs.

Houding
Hoe hij het heeft overleefd, wordt vaak gevraagd. Hij heeft maar één antwoord: houding. ‘Ik zal nooit weten hoe die jaren in vrijheid eruit zouden hebben gezien. Ik kan de buitenwereld de schuld geven maar dan verlaat ik mijn eigen kracht. De gevangenis was niet mijn wereld; ik heb het mijn wereld gemáákt. Jij bepaalt. 100 procent. Altijd.’
Tot slot laat de – inmiddels oudere – ondernemer een foto zien van toen. Lachend in de camera. ‘De enige foto van mij in de gevangenis. Mijn advocaat maakte ‘m. Ik wilde laten zien: mama, het gaat goed met mij. Ze is al die jaren blijven schrijven en ik klom in de tralies bij het raam en las haar brieven. Vandaag de dag is mijn leven nog vele malen mooier dan ik toen had kunnen dromen.’

Hoop
Het is een verhaal dat indruk maakt op de zaal. Hoe schrijnend ook, Oubelkas is vrolijk en geeft hoop. Hoop dat – wat er ook gebeurt – je als mens altijd zelf bepaalt welk effect gebeurtenissen in het leven op je hebben. En met dat gevoel gaan de aanwezigen naar het terras in de tuin van The Green Village, waar de flessen wijn koud staan. En de hapjes rondgaan.

Bron: VSR, door Inga van Uchelen – Freelance tekstschrijver/journalist

‘Haal je veters uit je schoenen en doe je riem maar af.’ Tot 23 december 2004 was er geen vuiltje aan de lucht, in het leven van Joseph Oubelkas. Nederlandse moeder. Marokkaanse vader. Geboren in Raamsdonksveer.

Tot hij als jonge man in Marokko wordt opgepakt wegens vermeende betrokkenheid bij drugshandel. Oubelkas komt in de cel en zal daar – volkomen onschuldig – in vier verschillende gevangenissen nog vijf jaar blijven. Ook nadat een advocaat in Nederland vaststelt dat hij ‘nog niet eens een bekeuring verdient’ en het Ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt dat hij onterecht is veroordeeld.
Het is VSR weer gelukt een bijzondere spreker te regelen voor de Zomerborrel, dit keer in The Green Village in Nieuwegein. Een boerderijachtige locatie omgeven door een weelderige tuin. Een oase in het volgebouwde industrieterrein. De middag is warm en zonnig en buiten klinken de glazen die worden klaargezet terwijl Oubelkas binnen zijn verhaal vertelt.

Het verhaal van Joseph Oubelkas
‘Ik was 23 en IT was booming. Ik had een eigen onderneming en een van mijn opdrachtgevers vroeg of ik enige tijd in Marokko wilde werken. Ik had een eigen auto, schudde de handen van directeuren en koppelde hierover terug naar mijn opdrachtgever. Tot ik bij een van onze klanten aankwam en overal zwaarbewapende politie en douane stond.
‘Ik zwaaide naar een douanier vroeg wat er aan de hand was. Hij nam mij mee naar een busje op het terrein. Daarin lag 8000 kilo drugs, bleek later. Zo dat is veel, zei ik nog. De douanier vroeg mijn paspoort, en later: of ik even mee ging naar het bureau om wat vragen te beantwoorden.’

10 jaar cel
‘Toen mij werd gevraagd mijn veters en riem af te doen, besefte ik dat er iets mis was. En in plaats van Kerst thuis in Nederland te vieren zat ik in de cel. De reden: in mijn paspoort stonden volgens hen 22 inreisstempels en 17 uitreisstempels. Bewijs dat ik vaker via smokkelroutes een land had verlaten.’
Het ongelofelijke gebeurt: op basis hiervan veroordeelt de rechter hem tot 10 jaar cel. ‘Bedenk u’, betrekt Oubelkas de zaal, ‘dat u hier wegloopt, dat u wordt opgewacht en meegenomen en dat u te horen krijgt: u komt niet meer thuis tot 2028. U mag geen afscheid nemen en niets meenemen. Die sprong kunnen wij in ons hoofd niet maken. En je gaat echt niet zomaar mee. Ik schopte, huilde en schreeuwde. Ik viel in een ravijn van intens verdriet en bleef maar vallen.’

Sardine-in-blik-principe
Later blijkt: in zijn paspoort staan 11 inreisstempels, en 10 uitreisstempels. Even is hij hoopvol maar dan hoort Oubelkas dat de rechter toch vindt dat hij het heeft gedaan. En dit is de – na zijn eerste veroordeling – een tweede immens grote klap. ‘Toen ik die had verwerkt, kwam een keerpunt. Ik dacht: ‘Ze kunnen mijn lichaam opsluiten maar mijn geest zal vrij zijn als een vogel.’’
In een overvolle gevangenis, met tientallen gevangenen in een cel, zoekt de jonge ondernemer een overlevingsstrategie. ‘De cel was ingedeeld volgens het sardine-in-blik-principe. De ene gevangene lag met zijn voeten bij het hoofd van de ander en dat om en om. Dan past er een maximaal aantal mensen in.’

Brieven van zijn moeder
Hij ziet geweld, er is slechts één toilet – een gat in de vloer – en twee keer per dag krijgt hij in zijn plastic bakje een kwak gele, groene of witte drab met een stuk oud brood. Tegelijkertijd vindt hij troost in brieven en kaarten. Vooral in de brieven van zijn moeder: ‘Focus’, schrijft zij. ‘Vindt een doel.’ ‘Zorg goed voor jezelf.’ ‘Ooit ben je weer bij ons.’
Oubelkas houdt zichzelf bij de les. Hij besluit de gevangenis niet te verlaten zonder zijn eigen tanden. Hij poetst iedere dag drie keer. Hij biedt hulp aan in het winkeltje, leert Marokkaans van zijn medegevangenen – want dat sprak hij niet, kan daarna Engelse les geven en mag later een stuk tuin verzorgen (waar hij met zaadjes van zijn moeder in stil protest de rood-wit-blauwe vlag van bloemen zaait). De situatie in zijn cel verandert niet.

Wie zit er op mij te wachten?
Tot Marokko hem in 2009 uitlevert aan Nederland, om de rest van zijn straf uit te zitten. Eenmaal in Nederland komt hij direct vrij. Natuurlijk is er euforie, maar na een paar maanden komt de wanhoop: wat moet ik gaan doen? Wie zit er op mij te wachten? Ook deze worsteling komt hij door. Hij schrijft een boek – 400 brieven van mijn moeder – en inspireert elke week tientallen mensen met zijn verhaal; studenten, werknemers, ondernemers en zelfs complete elftallen van grote voetbalclubs.

Houding
Hoe hij het heeft overleefd, wordt vaak gevraagd. Hij heeft maar één antwoord: houding. ‘Ik zal nooit weten hoe die jaren in vrijheid eruit zouden hebben gezien. Ik kan de buitenwereld de schuld geven maar dan verlaat ik mijn eigen kracht. De gevangenis was niet mijn wereld; ik heb het mijn wereld gemáákt. Jij bepaalt. 100 procent. Altijd.’
Tot slot laat de – inmiddels oudere – ondernemer een foto zien van toen. Lachend in de camera. ‘De enige foto van mij in de gevangenis. Mijn advocaat maakte ‘m. Ik wilde laten zien: mama, het gaat goed met mij. Ze is al die jaren blijven schrijven en ik klom in de tralies bij het raam en las haar brieven. Vandaag de dag is mijn leven nog vele malen mooier dan ik toen had kunnen dromen.’

Hoop
Het is een verhaal dat indruk maakt op de zaal. Hoe schrijnend ook, Oubelkas is vrolijk en geeft hoop. Hoop dat – wat er ook gebeurt – je als mens altijd zelf bepaalt welk effect gebeurtenissen in het leven op je hebben. En met dat gevoel gaan de aanwezigen naar het terras in de tuin van The Green Village, waar de flessen wijn koud staan. En de hapjes rondgaan.

Bron: VSR, door Inga van Uchelen – Freelance tekstschrijver/journalist